Παραστάσεις

25 KDF 2019

2019

JOY ALPUERTO RITTER 
BABAE

19 & 20.7.2019
Μέγαρο Χορού Καλαμάτας - Στούντιο | 19:30 | 40'

Η Joy Alpuerto Ritter [Τζόι Αλπουέρτο Ρίτερ] εμφανίζεται για πρώτη φορά στην Ελλάδα με το έργο της Babae, μια σόλο παράσταση εμπνευσμένη από τον Χορό των Μαγισσών (Witch Dance) της Mary Wigman. Το Babae, που σημαίνει «γυναίκα» στα Tagalog (γλώσσα των Φιλιππίνων), πρωτοπαρουσιάστηκε στο Witch Dance Project (Sophiensaele, Βερολίνο) το 2016.
Μεγαλωμένη στη Γερμανία, με σπουδές στον κλασικό χορό, η Alpuerto Ritter εξετάζει τα λεξιλόγια που έχουμε κληρονομήσει, επαναπροσδιορίζοντας τη σημασία της επίκλησης της δύναμης και των μυστικιστικών πρακτικών της γυναίκας ως μάγισσας. Με αφετηρία το κινησιολογικό υλικό της Mary Wigman, δημιουργεί τον δικό της χαρακτήρα μάγισσας, συνδυάζοντας τις ρίζες της στους παραδοσιακούς χορούς των Φιλιππίνων με την εκπαίδευση στον κλασικό και σύγχρονο χορό και το λεξιλόγιο του hip hop και της voguing.
Κατά τη διάρκεια της παράστασης, η Alpuerto Ritter παρουσιάζει στο κοινό μια αρχαία και οικεία τελετουργία, μια διαδικασία που φαίνεται να είναι γνωστή μόνο σε εκείνη. Εκθέτει τον εαυτό της σε καταστάσεις μετασχηματισμού και έκστασης, ενώ ταυτόχρονα εκπέμπει δύναμη μέσω της θηλυκότητας. Το ταξίδι της είναι ένας θρίαμβος της ζωής, της πνευματικής συνείδησης και της σοφίας. Στον χαρακτήρα της μάγισσάς της, ενσωματώνει τις ιστορικές θυσίες των γυναικών και την απόλυτη ελευθερία.
Το Babae εκφράζει την αλληλεπίδραση της γυναίκας με τις ζωώδεις και αισθησιακές ιδιότητες της τελετουργίας και της δύναμης.

--

Σύλληψη-Χορογραφία-Ερμηνεία: Joy Alpuerto Ritter
Μουσική: Vincenzo Lamagna
Καλλιτεχνική διεύθυνση: Lukas Steltner
Σχεδιασμός φωτισμού: Arne Schmitt & Joy Alpuerto Ritter
Σχεδιασμός κοστουμιών: Lan Behrendt DYAO
Ευχαριστίες: Christoph Winkler (Witchdance Project), Farooq Chaudry (Portrait in Otherness), Akram Khan, Elena Polzer (Ehrliche Arbeit), Lukas Steltner, Sophiensaele Berlin, Tanzfonds Erbe

--

 Joy 1 s

Η Joy Alpuerto Ritter είναι απόφοιτος της σχολής Palucca Dance School της Δρέσδης. Από το 2004, έχει συνεργαστεί ως χορεύτρια με τους Akram Khan, Wangramirez, Christoph Winkler, Anja Kozik, Heike Hennig, Milan Gervais, Constanza Macras και το Cirque du Soleil. Το πολυποίκιλο υπόβαθρό της, από τον κλασικό χορό ως τις τεχνικές του Urban Dance, τη βοήθησε να αναπτύξει μια μοναδική αισθητική κίνησης, την οποία αποτυπώνει σε δικές της χορογραφίες από το 2016.

CCN DE LA ROCHELLE / CIE ACCRORAP - KADER ATTOU 
THE ROOTS

19 & 20.7.2019
Μέγαρο Χορού Καλαμάτας - Κεντρική Σκηνή | 22:00 | 90'

Tα τελευταία είκοσι χρόνια, ο Kader Attou [Καντέρ Αττού], προσεγγίζει τον χορό μέσα από την ανάλυση και ανάμειξη διαφορετικών χορευτικών ειδών, όπως το hip hop, το ινδικό kathak και ο σύγχρονος χορός. Για τον Attou, το κλειδί σ’ αυτήν τη διαδικασία είναι η διασύνδεση και ο διάλογος πέρα από τη διαφορά και διαμέσου αυτής. Στόχος του είναι να αναδείξει αυτό που εκφράζεται σε σωματικό επίπεδο, σε αντιδιαστολή με το συναισθηματικό —πώς το συναίσθημα, δηλαδή, μπορεί να γεννηθεί μέσα από τη δεξιοτεχνική χρήση μιας συγκεκριμένης τεχνικής, μιας μηχανικής χειρονομίας, μιας απλής νύξης. Η επιδίωξη αυτή αποτελεί τον πυρήνα του The Roots.
Το The Roots είναι πάνω απ’ όλα μια ανθρώπινη περιπέτεια, ένα ταξίδι που ερμηνεύουν έντεκα εξαιρετικοί χορευτές hip hop. Κατά τη διάρκεια της παράστασης, το έργο μεταμορφώνεται, ανοίγοντας νέους ορίζοντες και μεταφέροντας τον θεατή αλλού. Το σκηνικό είναι καθημερινό: ένα τραπέζι, ένας δίσκος βινυλίου σε ένα πικάπ, αναμνήσεις από την παιδική ηλικία. Η μουσική παίζει σημαντικό ρόλο, ξεσηκώνοντας και καλώντας τους χορευτές να ενωθούν. Στο The Roots κάθε χορευτής εξερευνά τα δυνατά σημεία του, το δικό του μονοπάτι. Σμιλεμένο με τα χρόνια, το μοναδικό στυλ κάθε χορευτή γίνεται σημείο εκκίνησης ενός ταξιδιού από τις ρίζες του προς τη σωματική μνήμη. Το The Roots αναδεικνύει τα οφέλη αυτής της αναζήτησης, όπου η γενναιοδωρία του χορού ανοίγει τον δρόμο προς νέες κατευθύνσεις.

--

Καλλιτεχνική διεύθυνση-χορογραφία: Kader Attou
Χορευτές: Mickaël Arnaud, Sim’Hamed Benhalima, Babacar (Bouba) Cissé, Virgile Dagneaux,
 Erwan Godard, Kevin Mischel, Artem Orlov, Mehdi Ouachek, Nabil Ouelhadj, Maxime Vicente
Σκηνικά: Olivier Borne
Πρωτότυπο έργο ζωγραφικής: Ludmila Volf
Μουσική: Régis Baillet - Diaphane, με συμπληρωματική μουσική
Φωτισμός: Fabrice Crouzet
Κοστούμια: Nadia Genez
Διευθυντής σκηνής: Laurent Semelier
Διευθυντής ήχου: Cédric Le Gal
Διευθυντής φωτισμού: Denis Chapellon
Παραγωγή: CCN de La Rochelle / Cie Accrorap Direction Kader Attou
Συμπαραγωγή: La Coursive – Scène Nationale de La Rochelle / MA Scène Nationale – Pays de Montbéliard
Με την υποστήριξη: Châteauvallon – Scène Nationale

Η παράσταση The Roots παρουσιάζεται στο 25ο Διεθνές Φεστιβάλ Χορού Καλαμάτας με την υποστήριξη του Γαλλικού Ινστιτούτου. 

CMYK Ambass eps

 

 

 

--

 KADER ATTOU

Η ομάδα Accrorap ιδρύθηκε το 1989 από τους Kader Attou, Eric Mezino, Chaouki Saïd, Mourad Merzouki και Lionel Frédoc. Από το ξεκίνημά της ως κολλεκτίβα καλλιτεχνών, η ομάδα υπήρξε ανοιχτή στον κόσμο, σε διαφορετικές καλλιτεχνικές φόρμες, σε διαφορετικές τάσεις. Το έργο της ομάδας Accrorap είναι η ιστορία μιας διεθνούς, συλλογικής περιπέτειας, στην οποία οι συναντήσεις και τα ταξίδια παίζουν κεντρικό ρόλο, εμπλουτίζοντας την αναζήτηση, με σκοπό τη δημιουργία μοναδικών χορογραφικών έργων.
Οι Accrorap και ο Kader Attou δημιουργούν ένα χορό γενναιόδωρο, ένα χορό που καταλύει και διασχίζει σύνορα, με επιρροές από το hip hop, τις τέχνες του τσίρκου, τον σύγχρονο χορό και τις εικαστικές τέχνες. Έργα τους, όπως τα Prière pour un fou (1999), Anokha (2000), Pourquoi pas (2002), Douar (2004), Les corps étrangers (2006), Petites histoires.com (2008), Trio (?) (2010), SymfoniaPiésniZałosnych (2010), The Roots (2013), Un break à Mozart (2014), OPUS 14 (2014), Un break à Mozart 1.1 (2016) και Allegria (2017), έχουν παρουσιαστεί στη Γαλλία και το εξωτερικό.

JOSEF NADJ
MNÉMOSYNE

20, 21 & 22.7.2019
Μέγαρο Χορού Καλαμάτας - Παρασκήνια Κεντρικής Σκηνής | 
20 & 21.7 [12:00, 14:00, 19:00, 23:50]
22.7 [12:00, 14:00, 19:00, 21:00] | 20΄

19 → 23.7.2019
ΕΚΘΕΣΗ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑΣ
19:00-22:00
Φουαγιέ Μεγάρου Χορού Καλαμάτας

Ένα ερμηνευτικό δρώμενο και φωτογραφικό εγχείρημα

Η Mnémosyne (Μνημοσύνη) εκφράζει τη μνήμη ενός κόσμου: του κόσμου του χορογράφου και εικαστικού καλλιτέχνη Josef Nadj [Γιόζεφ Νατζ]. Τριάντα χρόνια μετά την πρώτη του παράσταση, ο Nadj δημιουργεί ένα έργο σφαιρικό, φωτογραφικό εγχείρημα και ερμηνευτικό δρώμενο μαζί. Επιστρέφοντας σε μια τέχνη που ο Nadj καλλιέργησε παράλληλα με το κύριο έργο του, τη φωτογραφία, ο καλλιτέχνης ανασκάπτει τη μνήμη του για να διευρύνει για άλλη μια φορά τον δημιουργικό του ορίζοντα.
Για τη Mnémosyne ο Nadj σχεδίασε μια μεγάλη φωτογραφική έκθεση και ένα μαύρο κουτί. Μέσα στο κουτί, στην οικειότητα αυτής της camera obscura, ο Nadj σκηνοθετεί τον εαυτό του, υποδύεται, χορεύει, ερμηνεύει, σε μια σύντομη παράσταση σπάνιας πυκνότητας, όπου κάθε κίνηση, κάθε δράση, κάθε δευτερόλεπτο είναι μια ηχώ του προσωπικού και καλλιτεχνικού ταξιδιού του. Το κουτί πλαισιώνεται από την έκθεση φωτογραφίας. Κάθε φωτογραφία διηγείται μια ιστορία, περιέχει μια ξεχωριστή μνήμη, γνωστή μόνο στον καλλιτέχνη. Αντικείμενα υπαινικτικά που ο καλλιτέχνης βρήκε τυχαία και κράτησε, έργα τέχνης που τον εμπνέουν αλλά και κάθε είδους αναμνηστικά, παραπέμπουν σε διαδικασίες που εκτείνονται στον χρόνο, από την αναζήτηση των μορφών ως τη σύνθεση των εικόνων και από την επιλογή της τεχνικής ως την πραγματική στιγμή της λήψης.
Προσωπικός φόρος τιμής στο The Atlas, το ανολοκλήρωτο έργο του Γερμανού ιστορικού τέχνης Aby Warburg, η Mnémosyne είναι τελικά ένα συνολικό έργο τέχνης —εγκατάσταση, ερμηνευτικό δρώμενο και έκθεση ταυτόχρονα— από το οποίο κάθε θεατής κρατά μια τελική εικόνα, μια εντύπωση που θέτει σε αμφισβήτηση την όραση και τη μνήμη του.*
Η έκθεση φωτογραφίας θα λειτουργεί παράλληλα με τις παραστάσεις αλλά και ως ξεχωριστή εικαστική εγκατάσταση στο φουαγιέ του Μεγάρου.

*Από συνέντευξη του Josef Nadj στην Marylène Malbert

--

Ερμηνευτικό δρώμενο
Σύλληψη-Ερμηνεία: Josef Nadj
Φωτισμός: Rémi Nicolas
Σκηνικά-Τεχνική διεύθυνση: Sylvain Blocquaux
Μουσική: Peter Vogel, Schubert, εκτέλεση Emmanuelle Tat
Σκηνική διεύθυνση: Romuald Liteau-Lego

Έκθεση φωτογραφίας
Φωτογραφίες: Josef Nadj
Καλλιτεχνική συνεργασία: Dudás Szabolcs
Κάδρα: Jean-Pierre Haie, Atelier Demi-Teinte
Τεχνική διεύθυνση: Sylvain Blocquaux

Παραγωγή-Περιοδείες: Bureau PLATÔ - Séverine Péan, Emilia Petrakis
Διαχείριση: Bureau PLATÔ – Marie de Heaulme
Διεύθυνση παραγωγής: Atelier 3+1
Συμπαραγωγή: Biennale de la danse de Lyon 2018, Centre Chorégraphique National - Orléans, La Filature Scène Nationale-Mulhouse, Le CENTQUATRE-Paris
Με την υποστήριξη: Ministère de la Culture – Direction générale de la création artistique – Délégation à la Danse, Région Ile-de-France, La Villette-Paris, Résidence Sainte-Cécile-Orléans.

Ο Josef Nadj είναι φιλοξενούμενος καλλιτέχνης του CENTQUATRE-Paris και νικητής του διεθνούς προγράμματος φιλοξενίας καλλιτεχνών Ville de Paris – Récollets.
Δημιουργία: 22 Σεπτεμβρίου 2018, Μπιενάλε Χορού της Λυών – Musée des Beaux-Arts

Το ερμηνευτικό δρώμενο και φωτογραφικό εγχείρημα Mnémosyne παρουσιάζεται στο 25ο Διεθνές Φεστιβάλ Χορού Καλαμάτας με την υποστήριξη του Γαλλικού Ινστιτούτου. 

CMYK Ambass eps

 

 

 

--

 nadj

«Ο χορός πάνω απ’ όλα ως χώρος συνάντησης», έτσι ορίζει το έργο του ο Josef Nadj. Πέρα από χορογράφος, ο Nadj είναι ένας καλλιτέχνης χωρίς σύνορα και χωρίς εμπόδια. Χορευτής αλλά και εικαστικός και φωτογράφος, ο Nadj οραματίζεται την ανθρωπότητα με τρόπο ποιητικό και παθιασμένο, αναζητά συνεχώς νέες μορφές έκφρασης και είναι πάντα πρόθυμος να ερευνήσει την ανθρώπινη φύση με στόχο την αλήθεια.
Κατά τη διάρκεια της καριέρας του, από το Canard pékinois (1987) ως το Mnémosyne (2018), ο Nadj υπηρετεί με πάθος μια απαιτητική, γεμάτη ένταση χορογραφία, όπου εναλλάσσονται η αυστηρότητα και η συμπόνια, το βάθος και το χιούμορ. Είτε ασχολείται με μη-συμβατικούς συγγραφείς (Μπέκετ, Κάφκα, Μισώ) είτε φέρνει μαζί του επί σκηνής τη ζωγραφική (σε ερμηνευτικό δρώμενο με τον Miquel Barceló), ο Nadj ανθίζει μέσα σε πλήρη σωματική ελευθερία. Κινούμενος μεταξύ πραγματικότητας και φαντασίας, παράδοσης και νεοτερισμού, ο Nadj διερευνά το ουσιώδες: τη σχέση του ανθρώπου με τον εαυτό του. Γιατί, για τον Nadj, ο χορός είναι μια βαθιά ανθρωπιστική πράξη.
Με τα χρόνια, τα έργα του Nadj έχουν καταστεί σημείο αναφοράς για το σύγχρονο χορό. Πέρα από την αναγνώρισή του σε εθνικό επίπεδο (Carte Blanche στην Grande Halle της Villette, Παρίσι 2014, Συνεργαζόμενος Καλλιτέχνης του Φεστιβάλ της Αβινιόν 2006, όπου ανακηρύχθηκε «δημιουργός χωρίς σύνορα»), το έργο του γνωρίζει τιμές και διακρίσεις σε ολόκληρο τον κόσμο. Περισσότεροι από 400.000 ενθουσιασμένοι θεατές σε πέντε ηπείρους έχουν συγκινηθεί με τα έργα του στους πιο σημαντικούς διεθνείς χώρους πολιτισμού. Αντλώντας έμπνευση από τις καταβολές των μεγάλων μύθων, συνυφαίνοντας με πάθος διάφορες μορφές καλλιτεχνικής έκφρασης και πολιτιστικές αναφορές, ο Nadj ξέρει πώς να αναπτύσσει μια παγκόσμια γλώσσα. Από το 1995 ως το 2016, ο Nadj υπήρξε διευθυντής του Centre chorégraphique national d’Orléans. Από το 2017, ζει στο Παρίσι και δημιουργεί με τη νέα του ομάδα Atelier 3+1.

ARISANDMARTHA | ΑΡΗΣ ΠΑΠΑΔOΠΟΥΛΟΣ & ΜAΡΘΑ ΠΑΣΑΚΟΠΟYΛΟΥ 
LUCY. TUTORIAL FOR A RITUAL

21.7.2019
Μέγαρο Χορού Καλαμάτας - Στούντιο | 19:30 | 45'

Το χορογραφικό δίδυμο arisandmartha (Άρης Παπαδόπουλος και Μάρθα Πασακοπούλου), έχοντας παρουσιάσει το πρώτο του έργο στην πλατφόρμα χορού Aerowaves 2018, υλοποιεί αυτή τη φορά την ιδέα ενός σύγχρονου, επινοημένου τελετουργικού και μας τοποθετεί σε έναν κόσμο μεταιχμιακό, όπου τα πάντα αποκτούν σημασία γιατί απλώς βρίσκονται εκεί. Το έργο Lucy. tutorial for a ritual δανείζεται τον τίτλο του από τον αμφιλεγόμενο, διάσημο σκελετό αυστραλοπίθηκου που ανακαλύφθηκε στην Αιθιοπία το 1974. Πρόκειται στην ουσία για μια «τελετουργική απόπειρα» σύνδεσης ετερόκλητων μεταξύ τους στοιχείων, ένα πείραμα για τα ασαφή χρονικά και χωρικά όρια του περάσματος από το ατομικό στο συλλογικό. Παίζοντας με τα στοιχεία της έκστασης αλλά και της συνειδητής παρατήρησης, της φαντασίας αλλά και της αναπόδραστης πραγματικότητας, της λησμονημένης ανάγκης για πίστη και της θεοποίησης του ψέματος, με τον «άνθρωπο-ζώο» και το «ανθρώπινο ζώο», το έργο μας προτείνει να διευρύνουμε το αντιληπτικό μας πεδίο και να αναθεωρήσουμε τρόπους και τόπους τελετουργικών πρακτικών που διασώζονται μέσα στην καθημερινότητά μας. «Μήπως από το ψεύτικο φτάνουμε σε κάτι αληθινό;» αναρωτιούνται οι δημιουργοί.

--

Ιδέα-Χορογραφία-Ερμηνεία: arisandmartha (Άρης Παπαδόπουλος & Μάρθα Πασακοπούλου)
Σύμβουλος Δραματουργίας: Αναστάσιος Κουκουτάς
Σχεδιασμός ήχου-Πρωτότυπη μουσική: Μαρία Σιδέρη
Σχεδιασμός σκηνικού χώρου-Ενδυματολογία: Δήμητρα Λιάκουρα & Περικλής Πραβήτας
Φωτισμοί: Ελίζα Αλεξανδροπούλου
Φωνητική προετοιμασία: Άννα Παγκάλου
Υπεύθυνος επικοινωνίας: Ευαγγελία Σκρομπόλα
Γραφιστικός σχεδιασμός: Χρυσούλα Κοροβέση & Μάριος Γαμπιεράκης
Φωτογραφία: Γιάννης Μπουρνιάς
Βίντεο: Μάνος Αρβανιτάκης
Επιμέλεια παραγωγής: Μαρία Βασαριώτου
Οργάνωση παραγωγής: Delta Pi
Συμπαραγωγή των arisandmartha, Φεστιβάλ Αθηνών και Επιδαύρου (2019) και του FLUXUM Foundation – Γενεύη.
Με την ευγενική υποστήριξη του Κέντρου Έρευνας Χορού Ι. & Ρ. Ντάνκαν – Αθήνα, Garage Performing Arts Center – Κέρκυρα, KLAP Maison pour la danse – Μασσαλία, Flux Laboratory – Γενεύη.
Με την οικονομική υποστήριξη του Υπουργείου Πολιτισμού και Αθλητισμού (2018-19).

logos aris gr  

--

 lucy1

Ο Άρης Παπαδόπουλος και η Μάρθα Πασακοπούλου είναι χορευτές και δημιουργοί με έδρα την Αθήνα. Ακολουθώντας παράλληλα ανεξάρτητες καλλιτεχνικές πορείες και συνεργασίες, δουλεύουν μαζί από το 2016 ως arisandmartha θέτοντας σε κοινή διερεύνηση τα προσωπικά ενδιαφέροντα και την αισθητική τους στην περιοχή του χορού, της performance και του site specific. Ευέλικτοι και ανοιχτοί στη διπλή ιδιότητα του χορευτή-χορογράφου, εξετάζουν και επαναπροσδιορίζουν το κοινό τους έδαφος με κάθε νέα απόπειρα σκηνικής συνύπαρξης.

 

KABINET K / JOKE LAUREYNS & KWINT MANSHOVEN 
INVISIBLE

21.7.2019
Μέγαρο Χορού Καλαμάτας - Κεντρική Σκηνή | 22:00 | 60'

Ένας άνθρωπος κάνει ερωτήσεις, ανήσυχος, γεμάτος λαχτάρα. Ο κόσμος παραμένει σιωπηλός, αδιάφορος, αφόρητος. Αλλά υπάρχει και η ζωή που υπερισχύει, ξανά και ξανά, με κάθε τρόπο.
Η ομάδα kabinet k [Κάμπινετ Κα] παρουσιάζει έργο της για πρώτη φορά στην Ελλάδα. Το Invisible, με επτά χορευτές από διαφορετικές ηλικίες, διερωτάται τί συμβαίνει όταν οι άνθρωποι χάσουν τα σημεία αναφοράς τους. Είναι μια παράσταση για την κάθαρση, την ελπίδα, την παρηγοριά. Για το πώς ακροβατούμε πάνω σ’ ένα τεντωμένο σχοινί, ανάμεσα στα πάντα και στο τίποτα. Για το πώς σφυρίζουμε στο σκοτάδι.

--

Χορογραφία: Joke Laureyns & Kwint Manshoven

Ερμηνεία: Louise Tanoto, Jacob Ingram-Dodd, Kwint Manshoven, Titus Messiaen, Lisse Vandevoort, Sueli Besson, Naïm Glas

Μουσική: Stijn Ylode De Gezelle

Σκηνικά: Stef Stessel

Δραματουργία: Mieke Versyp & Liesbeth De Clercq
Κοστούμια: Valerie Le Roy

Σχεδιασμός φωτισμού: Stef Stessel & Barbara De Wit

Τεχνικός σκηνής: Dirk De Hooghe & Lorin Duquesne

Φωτογραφία: Kurt Van der Elst

Παραγωγή: kabinet k & hetpaleis

Συμπαραγωγή: STUK

Με την υποστήριξη της Φλαμανδικής Κοινότητας και του Δήμου Γάνδης
Ευχαριστίες: NTGent

--

 Kabinet

Από το 2002, η ομάδα kabinet k χρησιμοποιεί μια χορευτική γλώσσα που από αντανακλαστική, μινιμαλιστική και εκφραστική μπορεί ξαφνικά να μετατραπεί σε μια ακατέργαστη, αδυσώπητη, πληθωρική ενέργεια. Οι παραγωγές της ομάδας αναπτύσσονται γύρω από μια κεντρική ιδέα, όπως το σθένος (Rauw) ή η τυφλή πίστη (Horses), η οποία μεταφράζεται για το νεαρό κοινό μέσα από την κίνηση, τη σκηνογραφία, τους ερμηνευτές, τον ρυθμό και άλλες πτυχές της παράστασης. Η ζωντανή μουσική ή οι νέες συνθέσεις, η παρουσία διαφορετικών γενεών επί σκηνής και η επιρροή της εικαστικής τέχνης αποτελούν χαρακτηριστικά στοιχεία της δουλειάς τους.
Οι kabinet k προσεγγίζουν τον χορό με τρόπο οργανικό, εστιάζοντας όχι τόσο στη δεξιοτεχνία αλλά στην αυθεντικότητα. Μέσα από τις παραγωγές τους, οι kabinet k επιδιώκουν να προσφέρουν μια εναλλακτική πρόταση, να καταδείξουν ότι τα πράγματα μπορούν να γίνουν με διαφορετικό τρόπο σε ένα κόσμο γεμάτο βεβαιότητες.
Οι kabinet k συνεργάζονται με την ομάδα hetpaleis της Αμβέρσας από το 2016. Το έργο Horses αποτελεί την πρώτη κοινή παραγωγή τους. Το έργο Invisible, δημιουργία του kabinet k (2018), απευθύνεται σε ενήλικες και παιδιά άνω των οκτώ.

ΚΙ ΟΜΩΣ ΚΙΝΕΙΤΑΙ 
ΜΑΣΤΕΡ ΚΑΙ ΜΑΡΓΑΡΙΤΑ

23.7.2019
Μέγαρο Χορού Καλαμάτας - Στούντιο | 19:30 | 60'

Έργο εμπνευσμένο από το μυθιστόρημα του Μιχαήλ Μπουλγκάκοφ
Ο Μαιτρ και η Μαργαρίτα:

— Δεν καταλαβαίνω καθόλου τι θα γίνει από 'δω και πέρα.
— Δεν μπορεί παρά να συμβεί κάτι εντελώς παράλογο!

Μια σουρεαλιστική μυθοπλασία όπου ο ίδιος ο Διάβολος, τιμωρός και κουρασμένος, με τη συνοδεία του, κάνει την εμφάνισή του για να γιατρέψει την έλλειψη πίστης, να ισορροπήσει εκ νέου το λογικό με το παράλογο, το εφικτό με το αδύνατο και εν τέλει να περιγελάσει την εμπιστοσύνη του ανθρώπινου είδους σε αυτό που αυθαίρετα νομοθετεί ως πραγματικότητα. Μια οικοδομική σκαλωσιά, με ανθρώπους γαντζωμένους στον όγκο της, αποδομείται. Μια παράσταση αφιερωμένη στο κίνημα των κονστρουκτιβιστών, που αρνήθηκε τόσο πεισματικά τον ρομαντισμό και τελικά τον αποθέωσε εκ νέου.

Αποσπάσματα από το Ρεαλιστικό Μανιφέστο των κονστρουκτιβιστών:
«Μέσα στον ανεμοστρόβιλο των εργάσιμων ημερών μας, πέρα από τις στάχτες και τα ερείπια του παρελθόντος και τα κάγκελα του μέλλοντος μπροστά σας, διακηρύσσουμε ότι η πιο μεγάλη ομορφιά είναι η πραγματική ύπαρξη.
Η ζωή δε γνωρίζει ούτε καλό, ούτε κακό, ούτε τη δικαιοσύνη ως μέτρο ηθικότητας. Η ανάγκη είναι η μεγαλύτερη και η πιο σωστή από όλες τις ηθικότητες.
Η ζωή δε γνωρίζει ορθολογιστικές αφηρημένες αλήθειες ως μέτρο γνώσης: το γεγονός είναι η μεγαλύτερη και η πιο σίγουρη από όλες τις αλήθειες.
Χώρος και χρόνος ξαναγεννήθηκαν σήμερα για εμάς.»
(Μόσχα, τρία χρόνια μετά την Οκτωβριανή Επανάσταση)

--

Σκηνοθεσία-Χορογραφία: κι όμΩς κινείται (Χριστίνα Σουγιουλτζή, Camilo Bentancor, Ερμής Μαλκότσης)
Ερμηνεία: Camilo Bentancor, Αναστάσης Καραχανίδης, Αντιγόνη Λινάρδου, Ερμής Μαλκότσης, Αγγελική Μερεντίτη, Χριστίνα Σουγιουλτζή, Χρόνης Τόμπορης
Μουσική: Κλέων Αντωνίου (ηλεκτρική κιθάρα) & Μπάμπης Παρίτσης (βιολί)
Σκηνικά: Camilo Bentancor
Φωτισμοί: Μαρία Αθανασοπούλου
Κοστούμια: Αγγελική Μάνεση & Φανή Μουζάκη
Φωτογραφίες: Γιάννης Μαργετουσάκης
Με την υποστήριξη: Υπουργείο Πολιτισμού και Αθλητισμού

--

KI OMOS

Η ομάδα κι όμΩς κινείται ιδρύθηκε το 2003 από τη χορεύτρια Χριστίνα Σουγιουλτζή και τον καλλιτέχνη του τσίρκου Camilo Bentancor. Από το 2008 συνεργάζεται σταθερά με το χορευτή-χορογράφο Ερμή Μαλκότση. Πρόκειται για την μακροχρόνια συνεργασία καλλιτεχνών με διαφορετικό κινησιολογικό υπόβαθρο, μια ομάδα σύνθετων σωματικών παραστάσεων, όπου συναντιούνται ο χορός με το τσίρκο και την περφόρμανς.
Μέσα στη δομή μιας ενιαίας και ολοκληρωμένης παράστασης, βασισμένης στη σωματική δράση και έκφραση των ερμηνευτών, αφομοιώνονται τεχνικές του τσίρκου σε ό,τι αφορά τη δημιουργία και αξιοποίηση του τρισδιάστατου χώρου και το εκφραστικό φάσμα των ερμηνευτών, με την επικοινωνιακή ιδιαιτερότητα της περφόρμανς.
Στόχος της ομάδας είναι η στοιχειοθέτηση ενός προσωπικού λεξιλογίου με την ενσωμάτωση της ιδιαίτερης ταυτότητας του κάθε ερμηνευτή, όχι ως μια παράταξη δεξιοτήτων αλλά με τη μορφή μιας ομαδικής διαδικασίας διαμόρφωσης, σε σχέση με τις αισθητικές αποφάσεις για την εκάστοτε έρευνα.

LE GALACTIK ENSEMBLE 
OPTRAKEN

23 & 24.7.2019 
Μέγαρο Χορού Καλαμάτας - Κεντρική Σκηνή
| 23.7 [22:00] / 24.7 [19:30] | 60΄

Η ομάδα Le Galactik Ensemble [Λε Γκαλακτίκ Ανσάμπλ] εμφανίζεται για πρώτη φορά στην Ελλάδα. Δεν είναι απλώς τα ακροβατικά τσίρκου που εμπνέουν τους χορευτές όσο το γεγονός ότι θέλουν να διερευνήσουν τη σχέση των ανθρώπων με τις δυσκολίες που θέτει το εχθρικό περιβάλλον τους. Το έργο τους πηγάζει από την επιθυμία τους να «σκηνοθετήσουν» πολύ απλές ενέργειες με τρόπο που να προκαλεί το ανθρώπινο σώμα. Το να στέκεται κανείς, να μιλά, να κινείται ελεύθερα, να αντιστέκεται και να προσαρμόζεται σε μια εξωτερική φυσική δύναμη, όλα τα παραπάνω βρίσκονται στον πυρήνα πολλών υπαρξιακών ερωτημάτων.
Οι Le Galactik Ensemble έχουν αναπτύξει αυτό που αποκαλούν «ακροβατικά κατάστασης», τα οποία διερευνούν την άμεση, συγκεκριμένη σχέση του ανθρώπου με ένα ασταθές περιβάλλον και την ικανότητά του να προσαρμόζεται σε αυτό. Παρουσιάζουν έτσι άτομα ή ομάδες ανθρώπων που αντιμετωπίζουν απρόβλεπτες και επικίνδυνες καταστάσεις.
Οι Le Galactik Ensemble δημιουργούν έργα στα οποία η κίνηση δεν εμφανίζεται ως καλοδουλεμένη δεξιότητα αλλά ως ανάγκη, ως παρόρμηση. Στη σκηνή αναζητούν την ποιοτική κίνηση, που μπορεί να διεισδύσει στον πραγματικό κόσμο, να αναμετρηθεί μαζί του και να προκαλέσει το κοινό.

--

Ερμηνεία: Mathieu Bleton, Mosi Espinoza, Jonas Julliand, Karim Messaoudi, Cyril Pernot
Τεχνική διαχείριση: Victor Fernandes
Σκηνική διαχείριση: Charles Rousseau
Κατασκευή σκηνικού: Franck Breuil
Σχεδιασμός φωτισμού: Adèle Grépinet
Τεχνικός φωτισμού: Romain Caramalli
Σχεδιασμός ήχου-μουσικής: Denis Mariotte
Τεχνικός ήχου: Eric Sterenfeld
Γραφικά-Επικοινωνία: Maëva Longvert
Καλλιτεχνική συνεργασία: Matthieu Gary & Marie Fonte
Επίβλεψη ακροβατικών: Dimitri Jourde
Παραγωγή-Διανομή: Léa Couqueberg
Διαχείριση παραγωγής: Emilie Leloup
Παραγωγή: Le Grand Gardon Blanc & Galactik Ensemble
Συμπαραγωγή: Plateforme 2 Pôles Cirques en Normandie: La Brèche à Cherbourg – Cirque Théâtre d’Elbeuf, Scène Nationale de Châteauvallon, Le Tandem, scène nationale, Les 3T-Scène conventionnée de Chatellerault, Houdremont Scène Conventionnée, La Courneuve, Les Subsistances, Lyon, CircuxNext.
Με την οικονομική υποστήριξη: Aide à la production de la DRAC, Île-de-France, Aide à la création artistique pour le cirque – DGCA / Ministère de la Culture, SACD / Processus Cirque, ADAMI, Aide à la diffusion d’œuvres sur le territoire parisien de la Mairie de Paris.
Με την υποστήριξη: Arcadi, Île-de-France, Le Monfort Théâtre, Paris, Théâtre de L’Agora, Evry, La Nouvelle Digue, Toulouse, CIRCa, Auch, La Grainerie, Balma, La Cascade, Pôle National des Arts du Cirque, Bourg-Saint-Andéol, Le Carré magique, Pôle National des Arts du Cirque en Bretagne, Lannion.

Η παράσταση Optraken παρουσιάζεται στο 25ο Διεθνές Φεστιβάλ Χορού Καλαμάτας με την υποστήριξη του Γαλλικού Ινστιτούτου. 

CMYK Ambass eps

 

 

 

--

 Optraken

Η συνεργασία των Mathieu Bleton, Mosi Espinoza, Jonas Julliand, Karim Messaoudi και Cyril Pernot μετρά δέκα χρόνια. Γνωρίστηκαν στην Εθνική Σχολή Τεχνών του Τσίρκου της Γαλλίας (École Nationale des Arts du Cirque de Rosny-sous-Bois, ENACR), όπου σπούδασαν ακροβατικά και έχουν έκτοτε αναπτύξει την τέχνη τους ως ερμηνευτές και συγγραφείς μέσα από μια μεγάλη ποικιλία εμπειριών.

LALI AYGUADÉ COMPANY. 
IU AN MI

25 & 26.7.2019
Μέγαρο Χορού Καλαμάτας - Στούντιο | 19:30 | 55΄

«Παραμορφωμένοι. Εξαπατημένοι. Ζούμε σε έναν άψογα φανταστικό κόσμο. Και αυτό μας επιτρέπει να συνεχίσουμε τη δυστυχία μας, κατευθυνόμενοι προς τον θάνατο».

Η ομάδα της Lali Ayguadé [Λάλι Αϊγουαδέ] εμφανίζεται για πρώτη φορά στην Ελλάδα με το έργο iU an Mi. Με το πρόσχημα μιας κηδείας, το iU an Mi αποκαλύπτει τί κάνουν οι άνθρωποι όταν έρχονται αντιμέτωποι με μη αναστρέψιμα γεγονότα, με αναπόφευκτες ενέργειες, τις οποίες αδυνατούν να χειριστούν. Μιλά για συναισθήματα που η σύμβαση έχει εξωραΐσει, για την οικειότητα που εκτίθεται στους άλλους με βίαιο τρόπο. Για το πώς βλέπουμε τους άλλους και πώς βλέπουν οι άλλοι εμάς. Για το ιδιωτικό και το κοινωνικό, το προσωπικό και το δημόσιο.
Είμαστε όλοι ίσοι. Ζούμε τις ίδιες καταστάσεις, χρειαζόμαστε τα ίδια πράγματα. Ωστόσο, εξακολουθούμε να πιστεύουμε ότι είμαστε διαφορετικοί, να προφασιζόμαστε ότι είμαστε ιδιαίτεροι, μοναδικοί. Όλοι πιστεύουμε ότι η μοίρα επιφυλάσσει κάτι διαφορετικό για εμάς. «Θα μπορούσε να συμβεί σε οποιονδήποτε, όχι όμως σε μένα.» Έχουμε συναίσθηση της πραγματικότητας, μας έλκει όμως όλους η φαντασίωση. Παρασυρόμαστε από τη φαντασία μας και είναι αυτό ουσιαστικά που μας καθοδηγεί στη ζωή.
Νιώθουμε την ανάγκη να δίνουμε ένα όνομα σε ό,τι δε γνωρίζουμε, σε ό,τι δεν μπορούμε να εξηγήσουμε, ακόμη κι αν αυτό το όνομα είναι μια έννοια που επίσης δεν μπορούμε να ορίσουμε, όπως ο Θεός, το Ασυνείδητο, το Πεπρωμένο, η Ψυχή, το Πνεύμα, η μετά θάνατον ζωή. Αυτός είναι ο μόνος τρόπος μας να αισθανθούμε ήρεμοι και ασφαλείς. Αλλά τι είναι πραγματικό και τι φανταστικό; Ποια είναι η Aλήθεια; Ίσως αυτό να είναι το πρόβλημα.

--

Χορευτές: Anna Calsina Forrellad, Nick Coutsier, Marlène Rostaing, Diego Sinniger
Μουσική: Josep Baldomà
Σχεδιασμός σκηνικών: Xesca Salvà
Σχεδιασμός φωτισμού: Fabiana Piccoli
Δραματουργία: Jordi Oriol Canals
Διεύθυνση: Lali Ayguadé
Συμπαραγωγή: Mercat de les Flors, Temporada Alta και Festival Bolzano Danza/Tanz Bozen
Διεύθυνση παραγωγής: Elclimamola
Κρατήσεις-Παραγωγή: Big Story Performing Arts
Με την υποστήριξη: Generalitat de Catalunya
Συνεργάτες: Sismògraf d’Olot, Nunart, Graner – Fàbrica de creació, KLAP estudio Kelemenis
Δημιουργία: 2017

Η παράσταση iU an Mi παρουσιάζεται στο 25ο Διεθνές Φεστιβάλ Χορού Καλαμάτας με την υποστήριξη της Acción Cultural Española (AC/E) μέσω του Προγράμματος PICE για την διεθνοποίηση του ισπανικού πολιτισμού, στο πλαίσιο των επιδοτήσεων για την προώθηση της κινητικότητας.

Gobe

--

 lali

Η Lali Ayguadé (Βαρκελώνη, 1980) είναι Καταλανή ερμηνεύτρια και χορογράφος. Σπούδασε χορό στο Ωδείο Liceu (Βαρκελώνη), στο Institut del Teatre (Βαρκελώνη) και στη σχολή PARTS (Βρυξέλλες), όπου δημιούργησε το πρώτο της σόλο Silence, υπό την καθοδήγηση του Wim Vandekeybus. Έκτοτε έχει συνεργαστεί με τους Publik Eye Company (υπό τη διεύθυνση της Carmen Mehnert), Akram Khan Company, Hofesh Shechter, Marcos Morau, Roberto Olivan, και Baró d’Evel, μεταξύ άλλων. Από το 2003, χορογραφεί μικρής διάρκειας έργα όπως τα Twice Read (με συνεργασία με τον Anton Lachky), Little Me(με τους Young Jin Kim και Joan Català), Encontre (με τους Joan Català και Jordi Molina), Incognito και Saba. Από το 2013, η Ayguadé διευθύνει τη δική της ομάδα, με την οποία έχει δημιουργήσει μεγάλης διάρκειας έργα, όπως τα Kokoro και iU Mi, που αποτελούν μέρη τριλογίας. Το έργο της Incognito ενέπνευσε μέρος της βραβευμένης (Χρυσός Φοίνικας στις Κάννες, Βραβείο Goya, Βραβείο Gaudi) και υποψήφιας για Όσκαρ ταινίας μικρού μήκους Timecode.

ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΑΝΔΡΕΟΥ 
BSTRD

27.7.2019
Μέγαρο Χορού Καλαμάτας - Στούντιο  | 19:30 | 45΄

Χρησιμοποιώντας τον ευρηματικό τίτλο BSTRD, μια σύντμηση της λέξης «bastard» (νόθος), η Κατερίνα Ανδρέου καταθέτει ένα σόλο για τη «γνήσια νοθεία». Εμπνευσμένη από τη χορευτική και μουσική κοινότητα και σκηνή της house, ιδιώματος της δεκαετίας του ΄80 που στηρίζεται στη φιγούρα του DJ και στη ζωντανή μείξη, χωρίς να νοιάζεται για τα εύσημα της πρωτότυπης σύνθεσης, η Κατερίνα Ανδρέου χορεύει το δικό της μανιφέστο, μέσα σε μια σχεδόν μάταιη προσπάθεια να αποφύγει οποιαδήποτε εύκολη διχοτομήση ανάμεσα στο «τί είναι» ή «τί δεν είναι». Πώς όμως παραμένει κάποιος ελεύθερος, ανώνυμος, χωρίς να καταλήγει απαραίτητα μόνος;
Αυτό το παράδοξο πραγματεύεται το BSTRD, με τα υπόκωφα μπάσα ενός δίσκου βινυλίου ως μοναδικό σκηνικό, μετέωρο πάνω σ’ ένα τεντωμένο σκοινί, ανάμεσα στην ανάγκη για αποφυγή της σύμβασης και στην επιθυμία για ένταξη σε ένα σύνολο, ανάμεσα στη διαφορετικότητα και τη συνοχή, την ανωνυμία και την ταύτιση, τη νοθεία και τη γνησιότητα.

--

Χορογραφία-Ερμηνεία: Κατερίνα Ανδρέου
Ηχητικός σχεδιασμός: Κατερίνα Ανδρέου σε συνεργασία με τον Eric Yvelin
Βοηθοί δραματουργίας: Μυρτώ Κατσίκη & Lynda Rahal
Φωτισμοί: Yannick Fouassier
Ήχος: Tal Agam ή Eric Yvelin
Παραγωγή: Mi-Maï/Bark
Υπεύθυνη παραγωγής: Élodie Perrin
Συμπαραγωγή: Atelier de Paris/CDCN, Στέγη Ιδρύματος Ωνάση, Centre Chorégraphique National d’Orléans, Centre Chorégraphique National de Caen en Normandie, La place de la danse CDC de Toulouse, Ballet de Marseille
Υποστήριξη: Ménagerie de verre Studiolab, Kunstencentrum BUDA, Réservoir Danse Rennes, ImpulsTanz Festival (résidence Prix Jardin D’Europe)/CND Pantin (résidence augmentée)/ Reservoir Danse Rennes, La CABINE (PAD), Monitor Fest Heraklion
Με την υποστήριξη: DRAC Ile-de-France, ARCADI

--

 KATIA ANDREOU

Γεννημένη στην Αθήνα, απόφοιτος του Τμήματος Νομικής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, η Κατερίνα Ανδρέου άλλαξε πορεία και μελέτησε χορό στην Κρατική Σχολή Ορχηστικής Τέχνης. Με την υποστήριξη του ιδρύματος Αφών Πράτσικα, τελείωσε το μεταπτυχιακό πρόγραμμα ΕSSAI πάνω στη χορογραφική έρευνα στο γαλλικό χορογραφικό κέντρο CNDC d’Angers, σε συνεργασία με το Τμήμα Χορού του Πανεπιστημίου Paris VIII. Παράλληλα, προσκλήθηκε να συμμετάσχει στο πρότζεκτ Transfabrik (2013), ένα ερευνητικό πρόγραμμα γύρω από τις πολιτικές επιμέλειας των φεστιβάλ χορού Γαλλίας και Γερμανίας και συνεισέφερε με δικά της άρθρα στην ομώνυμη έντυπη έκδοση που ακολούθησε.
Το 2015, ως υπότροφος του LongLifeBurning, συμμετείχε στο πρόγραμμα DanceWeb του φεστιβάλ Impulstanz της Βιέννης. Ως περφόρμερ, συνεργάστηκε μεταξύ άλλων με τους Ίρις Κάραγιαν, Λενιώ Κακλέα, DD Dorvillier, Emmanuelle Huynh, Jocelyn Cottencin, Jeff Mills. Το σόλο της A kind of fierce, μια συμπαραγωγή του Φεστιβάλ Αθηνών, έλαβε το χορογραφικό βραβείο Prix Jardin d’Europe 2016 του ImpulsTanz Festival της Βιέννης. Για το σόλο της BSTRD, που έκανε πρεμιέρα στη Στέγη του Ιδρύματος Ωνάση το 2018, επιλέχθηκε μεταξύ των Aerowaves Twenty19. Η Κατερίνα Ανδρέου είναι Panorama Artist του δικτύου Departures and Arrivals (DNA).

 

AKRAM KHAN COMPANY 
UNTIL THE LIONS

27 & 28.7.2019
Μέγαρο Χορού Καλαμάτας - Κεντρική Σκηνή | 22:00 | 60΄

Τι καθορίζει το φύλο; Τι μας κάνει άνδρες ή γυναίκες; Είναι το σώμα; Είναι βαθύτερες παρορμήσεις που καθοδηγούν την επιθυμία ή την έκφραση; Ή μήπως είναι μια ταυτότητα που μας αποδίδει η κοινωνία; Πόσο μόνιμες και αμετάβλητες παραμένουν αυτές οι ετικέτες; Και τι ρόλο παίζει σε όλα αυτά ο Χρόνος;
Έχοντας επίγνωση της δράσης του χρόνου πάνω στο σώμα, της μετάβασης από τη δύναμη στην αντοχή, ο Akram Khan [Άκραμ Καν] καταπιάνεται με τα παραπάνω ερωτήματα μέσα από το πρίσμα του έπους Μαχαμπχαράτα.
Το Until the Lions* εμπνέεται από ένα συναρπαστικό γυναικείο χαρακτήρα του Μαχαμπχαράτα, την πριγκίπισσα Άμπα, την οποία απαγάγει την ημέρα του γάμου της, προσφέρει ως νύφη στον αδελφό του και τελικά απελευθερώνει ο Μπίσμα. Η Άμπα βλέπει τη ζωή της να καταστρέφεται, καθώς την απορρίπτουν η οικογένειά της, ο μνηστήρας της, αργότερα ο απαγωγέας της και ολόκληρη η κοινωνία. Η Άμπα επικαλείται τότε τους θεούς, αμφισβητεί τα όρια του γυναικείου και του ανδρικού φύλου και προκαλεί τον Χρόνο.
Το Until the Lions εξετάζει τι συμβαίνει όταν οι κοινωνικές επιταγές για κάθε φύλο οδηγούν σε αδιέξοδο αντί να προστατεύουν. Τι κάνει μια γυναίκα όταν χάνει την κυριότητα του σώματός της; Μέχρι πού μπορεί να φτάσει προκειμένου να ανακτήσει τον έλεγχο της ζωής της και να δικαιωθεί; Όταν η αναζήτηση της δικαιοσύνης μετατρέπεται σε εκδίκηση, ποιο είναι το τίμημα που πληρώνει το σώμα; Και ποιο το τίμημα που πληρώνει η ανθρωπότητα;

*Μερική διασκευή του βιβλίου Until the Lions: Echoes from the Mahabharata της Karthika Naïr.

--

Καλλιτεχνική διεύθυνση-Χορογραφία: Akram Khan
Σύλληψη-Κείμενα: Karthika Naïr

Οπτικός σχεδιασμός: Tim Yip

Σχεδιασμός φωτισμού: Michael Hulls

Πρωτότυπη μουσική: Vincenzo Lamagna σε συνεργασία με τους Sohini Alam, David Azurza, Yaron Engler, Akram Khan, Joy Alpuerto Ritter
Δραματουργία: Ruth Little

Βοηθός σκηνοθέτη: Sasha Milavic Davies
Βοηθός χορογράφου: Jose Agudo
Εκφωνήτρια: Kathryn Hunter
Ερμηνευτές: Ching-Ying Chien, Joy Alpuerto Ritter, Rianto

Μουσικοί: Sohini Alam,
 Joseph Ashwin, David Azurza, Yaron Engler
Παραγωγός: Farooq Chaudhry

Τεχνική διεύθυνση: Richard Fagan

Τεχνικός συντονισμός: Peter Swikker
Διευθυντής σκηνής: Lara Davidson
Τεχνικός φωτισμού: Zak Macro
Τεχνικός ήχου: Phil Wood
Τεχνικός: Sam Holland
Βοηθός σχεδιαστή κοστουμιών-Κατασκευή κοστουμιών: Peggy Housset
Σχεδιασμός και κατασκευή εκμαγείου: Blind Summit
Διαχείριση έργου/περιοδείας: Mashitah Omar

Υπεύθυνος παραγωγής: Florian Stagliano
Βοηθός περιοδείας: Mai Saroh Tassinari
Βασισμένο στο βιβλίο Until the Lions: Echoes from the Mahabharata, μια έμμετρη διασκευή του Μαχαμπχαράτα από την Karthika Naïr (Harper Collins India, 2015 & Arc Publications UK, 2016).
Με την πρωτοβουλία: The 360° Project. International Network of Round Arts Venues.
H παραγωγή πραγματοποιήθηκε κατά τη διάρκεια της συνεργασίας του Akram Khan με τα θέατρα Sadler’s Wells (Λονδίνο) και Curve (Leicester).
Συμπαραγωγή: Roundhouse/Sadler’s Wells London, MC2: Grenoble, La Comète Châlons-en-Champagne, Théâtre de la Ville/La Villette Paris, Danse Danse/TOHU Montréal, Les Théâtres de la Ville de Luxembourg, New Vision Arts Festival Hong Kong, Taipei Performing Arts Center, Movimentos Festwochen der Autostadt in Wolfsburg, Brighton Festival 2016, Maison de la Culture d’Amiens, Concertgebouw Brugge, Manège, scène nationale – Reims, Holland Festival Amsterdam, Romaeuropa Festival, Curve Leicester.
Χορηγός: COLAS


AKC COLAS Core Logo 2017 FOND NOIR1

Μέγας χορηγός: The Quercus Trust

Με την υποστήριξη: Arts Council England


lottery jpeg white

Ο Akram Khan είναι συνεργαζόμενος καλλιτέχνης των θεάτρων Sadler’s Wells (Λονδίνο) και Curve (Leicester).

Η παράσταση Until The Lions παρουσιάζεται στο 25ο Διεθνές Φεστιβάλ Χορού Καλαμάτας με την υποστήριξη του Βρετανικού Συμβουλίου.

British Council Greece 80 Years RED

--

 

 AKRAM KHAN

Ο Akram Khan, ένας από τους σημαντικότερους δημιουργούς παγκοσμίως, είναι γνωστός για τις ευφάνταστες και επίκαιρες παραγωγές του Kaash, iTMOi (in the mind of igor), DESH, Vertical Road, Gnosis και zero degrees. Το έργο του θεωρείται βαθιά συγκινησιακό και η έξυπνα χτισμένη αφήγησή του αβίαστα οικεία και επική. Ο ίδιος χαρακτηρίστηκε από τους Financial Times ως καλλιτέχνης που μιλάει με «συγκλονιστικό τρόπο για συγκλονιστικά πράγματα».
Ενστικτώδης και αβίαστος στις συνεργασίες του, ο Khan προσελκύει καλλιτέχνες παγκόσμιας κλάσης προερχόμενους από άλλες κουρτούρες και κλάδους, όπως το Εθνικό Μπαλέτο της Κίνας, την ηθοποιό Juliette Binoche, την μπαλαρίνα Sylvie Guillem, τους χορογράφους-χορευτές Sidi Larbi Cherkaoui και Israel Galván, την τραγουδίστρια Kylie Minogue, τους εικαστικούς Anish Kapoor, Antony Gormley και Tim Yip, τον συγγραφέα Hanif Kureishi και τους συνθέτες Steve Reich, Nitin Sawhney, Jocelyn Pook και Ben Frost. Στο πλαίσιο της συνεργασίας του με το English National Ballet και την καλλιτεχνική διευθύντριά του Tamara Rojo, ο Khan δημιούργησε το σύντομο έργο Dust και τη δική του εκδοχή του φημισμένου ρομαντικού μπαλέτου Ζιζέλ. Ένας από τους σημαντικότερους σταθμούς της καριέρας του υπήρξε η δημιουργία μέρους της τελετής έναρξης των Ολυμπιακών Αγώνων του Λονδίνου το 2012, για το οποίο απέσπασε διθυραμβικές κριτικές.
Ο Khan έχει τιμηθεί με πολυάριθμα βραβεία, όπως το Laurence Olivier Award, το Bessie Award (New York Dance and Performance Award), το υψηλού κύρους ISPA (International Society for the Performing Arts) Distinguished Artist Award, το Fred and Adele Astaire Award, το Herald Archangel Award στο Διεθνές Φεστιβάλ Εδιμβούργου, το South Bank Sky Arts Award, καθώς και έξι Critics’ Circle National Dance Awards. Το 2005, ο Khan τιμήθηκε με τον τίτλο MBE (Member of the Most Excellent Order of the British Empire) για τις υπηρεσίες του στον χορό.
Ο Khan είναι Συνεργαζόμενος Καλλιτέχνης των θεάτρων Sadler’s Wells (Λονδίνο) και Curve (Leicester).

Προγραμμα / ημερα

Πρόγραμμα 1ης ημέρας // 19.7.19
Περισσότερα...
Πρόγραμμα 2ης ημέρας // 20.7.19
Περισσότερα...
Πρόγραμμα 3ης ημέρας // 21.7.19
Περισσότερα...
Πρόγραμμα 4ης ημέρας // 22.7.19
Περισσότερα...
Πρόγραμμα 5ης ημέρας // 23.7.19
Περισσότερα...
Πρόγραμμα 6ης ημέρας // 24.7.19
Περισσότερα...
Πρόγραμμα 7ης ημέρας // 25.7.19
Περισσότερα...
Πρόγραμμα 8ης ημέρας // 26.7.19
Περισσότερα...
Πρόγραμμα 9ης ημέρας // 27.7.19
Περισσότερα...
Πρόγραμμα 10ης ημέρας // 28.7.19
Περισσότερα...